Reguła św. ojca naszego Benedykta ukazuje powołanie monastyczne jako gorliwą modlitwę, podążanie za przewodem Ewangelii oraz życie braterskie. Realizujemy je, składając śluby zakonne, wśród których szczególne miejsce zajmuje stabilitas loci, które wiąże mnicha z konkretną wspólnotą aż do końca życia.

Nasz dzień wypełniają modlitwa liturgiczna i osobista, lektura duchowa, praca oraz służba na rzecz drugiego człowieka. Lubiń jest jednym z najstarszych klasztorów benedyktyńskich w Polsce, posiadającym wielowiekową historię i wielkie dziedzictwo kulturowe. Nie jesteśmy jednak skansenem historii i tradycji monastycznych. Jesteśmy wspólnotą żyjącą dzisiaj, która mierząc się z wymaganiami naszych czasów i zmieniającymi się warunkami życia, stara się żyć duchowością monastyczną w duchu św. ojca naszego Benedykta.

Jesteśmy kilkunastoosobową wspólnotą. Pochodzimy z różnych regionów Polski i każdy z nas wnosi do wspólnoty własną historię, doświadczenie i talenty. Staramy się wiele rzeczy wykonywać własnymi siłami, przy wsparciu naszych przyjaciół, oblatów oraz nielicznych pracowników. Prowadzimy również działalność gospodarczą, wytwarzając i sprzedając produkty klasztorne. Dziękujemy wszystkim naszym dobrodziejom za wszelkie przejawy życzliwości i pomoc okazywaną naszej wspólnocie.

Jesteśmy mocno wrośnięci w lokalną społeczność i czujemy się jej częścią. Nasz klasztor jest także miejscem spotkania dla wielu osób, które przybywają tutaj, aby choć przez pewien czas współdzielić z nami nasz sposób życia. Goście zatrzymują się w domu gości, uczestniczą w naszej modlitwie, a także podejmują wspólną pracę z braćmi.

Lubiń jest również miejscem pielgrzymkowym i turystycznym. Przybywających oprowadzamy po klasztorze, opowiadając o jego historii, dziedzictwie i życiu benedyktyńskiej wspólnoty. Chcemy, aby każdy, kto przekracza próg naszego klasztoru, mógł nie tylko zobaczyć jego zabytki, ale także spotkać wspólnotę mnichów, która mimo różnić i wyzwań tutaj się modli, pracuje i szuka Boga.