Charakterystyczną cechą wystroju kościoła opackiego jest brak wyeksponowanego krzyża. Nie oznacza to jednak, że go brakuje, jednak aby go dostrzec trzeba się uważniej przypatrzyć. Już po przekroczeniu progu świątyni, zwraca uwagę (zwłaszcza gdy rozświetlają go promienie słoneczne) opacki krzyż z dwoma poprzeczkami umieszczony w dolej części łuku tęczowego znajdującego się bezpośrednio nad dzisiejszym ołtarzem głównym. Od dołu podtrzymuje go anioł w ruchu sprawiając wrażenie, jakby dopiero przed chwilą został tam umieszczony.
| Nad tabernakulum | Ściana wschodnia | Ołtarz boczny |
W ołtarzu głównym zaraz nad tabernakulum również usytuowany jest krzyż, choć małych rozmiarów. Umieszczony jest we wnęce, która służyła również jako miejsce wystawienia Najświętszego Sakramentu, dlatego krzyż ten jest przenośny. Co ciekawe zanim został wybudowany wielki ołtarz główną ozdobą tego miejsca było dużych rozmiarów malowidło na ścianie przedstawiające Trójcę Św., na którym Jezus jest ukrzyżowany. Brak większego rozmiaru krzyża zaradzono w barokowym kościele projektując osobny boczny ołtarz Krzyża św. Relikwie na ten cel w portatylu poświęcono już w 1759 r., jednak sam ołtarz udało się wystawić dopiero po 1779 r. Poniżej przedstawiamy „profesjonalny” opis konserwatorski tego ołtarza, a także napisany dużo prostszym językiem krótki wykład o znaku krzyża z dawnego katechizmu.
„Po bokach para filarów opiętych pilastrami, przed nimi korynckie kolumny na dwukondygnacjowych cokołach; wspierają one odcinki gierowanego belkowania i woluty spływów zwieńczenia ołtarza z parą siedzących aniołów. Na tle kolumn, na konsolach figury śś. Piotra i Pawła, w polu głównym w bogatej rokokowej ramie nowszy Krucyfiks. W zwieńczeniu ołtarza obraz św. Jana Chrzciciela. Dekoracja z wolut, rokajów, gałązek różanych, na cokołach skomponowana ramowo na fryzie belkowania uszeregowane liście akantu. Marmoryzacja olejna w barwach zieleni ciemnej, oliwkowej, czerwieni, szarej ze złoceniami; figury białe.”
„Krótkie wyznanie całej nauki chrześcijańskiej zawiera się w znaku Krzyża świętego który przedstawia to, że Pan Bóg jest jeden tylko w trzech osobach. Albowiem gdy zaczynamy się żegnać, mówimy pojedynczo: W imię; i to słowo W imię oznacza, że Bóg jest tylko jeden. A gdy wymieniamy Ojca, Syna, Ducha świętego, wyznajemy, że w Bogu są trzy osoby: Ojciec, Syn i Duch święty. Znak krzyża przedstawia także to, że Chrystus Pan odkupił wszystkich ludzi z niewoli piekielnej. Bo gdy się żegnamy, wyrażamy na sobie formę krzyża +, co oznacza, że Chrystus Pan umarł na drzewie złożonem na krzyż; a umarł dlatego, aby wykupił z niewoli piekielnej cały naród ludzki. A że Chrystus Pan jest Synem Bożym, a oraz i człowiekiem, przeto znak krzyża świętego przedstawia i to, że Syn Boży stał się człowiekiem dla zbawiania wszystkich ludzi. Znak Krzyża świętego przypomina to wszystko, co Chrystus Pan objawił, czego nauczał, co postanowił i przykazał. A zatem w znaku Krzyża zawiera się krótkie wyznanie całej nauki chrześcijańskiej.”
