Kościół opacki w Lubiniu jest jednym z kilku w Wielkopolsce posiadających oryginalną polichromię barokową. Została ona zainstalowana po wojnie szwedzkiej (1655-1660), kiedy to świątynia została częściowo spalona, a poprzednie sklepienia opadły. Malowidła w odrestaurowanym i przebudowanym kościele zostały wykonane około 1732 r. przez mnicha przybyłego z Bawarii.
Większość barokowych sklepień jest widoczna dla każdego wchodzącego do świątyni. Bracia oprowadzający wycieczki wybierają dowolne z nich, by omówić koncepcję stosowanych w Lubiniu malowideł. Wyjątek stanowi sklepienie nad chórem muzycznym, czyli nad organami. Nie można go zobaczyć ani z poziomu posadzki, ani nawet po wejściu na chór – trzeba bowiem wdrapać się ponad organy ukrytą drabiną. Dopiero wtedy można podziwiać w całości namalowany centralnie plafon ujęty w potrójne obramienie. Główna scena przedstawia św. Cecylię grającą na organach w asyście ośmiu aniołów przygrywających na różnych instrumentach. Poniżej grających putto z wysiłkiem podtrzymuje otwartą księgę z nutami. Dokoła plafonu znajdują się cztery aniołki wybijające rytm: na trąbie, kotłach i talerzach (na linii wschód-zachód) i po trzy dekoracyjne putta trzymające w rękach girlandy z owoców i kwiatów (na linii północ- południe).
Pierwotny podpis malowideł: "Ecclesia restaurata Anno Domini MDCCXXXII" - Ten kościół odnowiono w 1732 r.
Przedstawienie św. Cecylii ponad organami jest związane ze starożytnymi podaniami, według których ta święta męczennica z III w. grywała na organach (typu wodnego, znanego ówcześnie w Rzymie). Obraz św. Cecylii grającej na organach znajduje się między innymi w muzeum w Luwrze, a motyw ten był wykorzystywany w sztuce od dawna. W lubińskim kościele jednak malowidło ma szczególny walor właśnie przez to, że jest zakryte przez organy. Jako że prospekt organowy jest wcześniejszy, autorzy fresku od początku wiedzieli, że będzie on dostępny jedynie dla organisty. W ten sposób jednak chcieli go zmotywować do gorliwego grania, by za wstawiennictwem świętej nadawał muzyce nadprzyrodzony charakter.
