Górka Lubińska, bo taka nazwa najczęściej występuje w starych dokumentach, to wioska wielkopolska leząca w powiecie leszczyńskim, a w dekanacie śmigielskim, około 30 km od Lubinia.
Nazwa tej wioski po raz pierwszy występuje w dokumencie z dnia 2 lutego 1258 roku, wydanym na prośbę ówczesnego Opata Lubińskiego Jakuba, przez księcia Bolesława Pobożnego i potwierdzającym przywilej z 1181 roku oraz zatwierdzającym posiadłości lubińskiego klasztoru. Prawdopodobnie własność klasztoru stanowiła z rodu Awdańców, którzy osiedli się na tych terenach. Od tamtych czasów prawie nieprzerwanie należała do dóbr tutejszego klasztoru, aż do śmierci ostatniego proboszcza-zakonnika benedyktyńskiego – ojca Oddo Richtera w 1843 r.
Benedyktyni lubińscy, jako prawni właściciele tej wioski, zakrzątnęli się około budowy pierwszego kościółka drewnianego, a później murowanego z cegły. Ten ostatni, jak podaje Rocznik Archidiecezji Poznańskiej, stanął na krótko przed 1410 r. W późniejszych wiekach kościół ten był kilkakrotnie odbudowywany o przebudowywany, zanim osiągnął obecny wygląd.
W kościele tym znalazła schronienie Matka Boża Pocieszenia, która ze swego łaskami słynącego obrazu króluje ziemi Wielkopolskiej. Wizerunek Jej został przyniesiony przez Benedyktynów, o czym świadczy styl malarski, przemawiający za szkołą czeską. Obraz powstał bowiem gdzieś w ośrodku benedyktyńskim w Czechach. Za Władysława Jagiełły w czasie walk husyckich , benedyktyni tamtejsi zabrali ze sobą obraz chroniąc się z nim do Lubinia. Przeniesienie obrazu do Górki nastąpiło pod koniec XIV w., kiedy do klasztoru w Lubiniu przybyły nowe siły z zachodu (Cluny), aby wzmocnić szeregi zakonników mocno przerzedzone na skutek najazdu księcia śląskiego Henryka Głogowskiego w 1392 r. Obraz przewieziony do Górki od chwili wystawienia do publicznego kultu zasłynął cudami.
Około rozwoju kultu Matki Boskiej Pocieszenia, jak wspominają źródła klasztorne, pracowali gorliwie zakonnicy lubińscy. Na specjalne jednak wyróżnienie zasługuje szczególny czciciel Maryi: o. Augustyn Ganowicz, który przez 39 lat był proboszczem w Górce. Uzyskał od Generała Ojców Augustianów z Rzymu zgodę na założenie Bractwa Matki Bożej Pocieszenia, następnie postarał się o błogosławieństwo papieskie dla tego dzieła. Rozszerzył świątynię, wstawiając do niej z prawej strony kaplicę dla cudownego obrazu. Dnia 31 VIII 1760 r. odbyło się uroczyste wprowadzenie obrazu na nowe miejsce. O. Ganowicz wprowadził zwyczaj 10-dniowego odpustu na Matkę Bożą Pocieszenia, który jest zachowany do dziś. Tradycyjnie odpust zaczyna się w sobotę poprzedzającą trzecią niedzielę sierpnia – nieszporami, którym przewodniczą Benedyktyni z Lubinia przybywający z pielgrzymką pieszą.
Warto dodać, że z inicjatywy lubińskich mnichów w roku 1952 pielgrzymka do Górki Duchownej przyniosła uroczyście do Lubinia kopię obrazu Matki Bożej Pocieszenia, która następnie po urządzeniu kaplicy w Bielewie została tam przeniesiona w roku 1955, co zapoczątkowało powstanie parafii Matki Boskiej Pocieszenia w Bielewie.
W sobotę 21 sierpnia wyrusza tegoroczna pielgrzymka do Górki Duchownej, wyjście o godz. 7:00. Szczegóły i zapisy w zakrystii do czwartku 19 sierpnia, do mszy św. wieczornej; wpisowe 5,00 zł.
