11 lipca w całym Kościele obchodzone jest uroczyste wspomnienie św. Benedykta, patrona Europy. Takich uroczystości przez 950 lat istnienia nasz klasztor obchodził wiele. W tym jubileuszowym dla nas roku pragniemy zaprosić do zapoznania się z kazaniem wygłoszonym… 265 lat temu. To przeniesienie się w czasie jest możliwe dzięki projektowi „Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa”. Link do pełnego materiału na stornie projektu znajduje się na dole strony.
„Początek Ewangelii na doroczną uroczystość Benedykta Świętego czytany (Mt 19, 27-30) pewną tak osobliwą zapełnił mnie wątpliwością, że w nocy, chyba tylko od Waszego rozsądnego ułatwienie odebrać mogę zdania. N.N. Uważając albowiem, jako Książę Apostołów Piotr z jednej, a Święty Patriarcha BENEDYKT z drugiej strony jednakowemisz o nagrodę wieczną upominają się słowami; nie pojmuję wcale, ani rozumem zmiarkować rzecz mi jest podobna, któremu też z tych dwóch sług Boskich, hojniej, obficiej, szczodrobliwiej, pomieniona nagroda, z nieprzebranego łask Niebieskich skarbu, wydzielona, dana i wypłacona być powinna. Wymagają w prawdzie, Piotra Najwyższego w Kościele Chrystusowym Pasterza, nieśmiertelne i chwały nieskończonej godne Cnoty, aby ich zacna i znaczna, owszem nad innych w Winnicy Pańskiej pracujących większa, nie minęła zapłata; lecz nie mniej widome i wiadome światu, wysokie, a tym samym korony szczęśliwej wieczności się gagające, BENEDYKTA Patriarchy zasługi, dopominają się usilnie same przez się, (chociażby żadnego nie miały Patrona) osobliwszej nad innych rekompensy. Pretendują niepośledniego w Królestwie Niebieskim honoru, świątobliwe Piotra sprawy; zaś błogosławione BENEDYKTA dzieła, o pierwsze w wiekuistym Państwie domawiają się miejsce. Powinna zapocone Apostolskiemi pracami Piotra czoło, dwojaka, to jest Męczennikom i Nauczycielom wyznaczona, ozdabiać korona; Lecz BENEDYKTYNOWI i trzecia, jeszcze Państwu nieskazitelnemu obiecana, według sprawiedliwości przynależy. Skąd jak zawisła do ułatwienia wynika trudność, jak ciężka do pogodzenia naraża się okoliczność, Wy sami tu obecni Przezacni słuchacze, którym ja pytanie podaję, komu też większa, Piotrowi, czyli BENEDYKTYNOWI, należy od Nieba nagroda? Sprawiedliwe swoje dajcie, objawcie i oświadczcie zdanie. Rozumiem jednak, że i Wasze w tej mierze niezgodne będą mniemania. Jedni albowiem z powinnym Głowy Kościoła Chrystusowego oświadczając się uszanowaniem, Piotrowi wyższą nad wszystkich sług Boskich, na ziemi i w Niebie przypiszecie dostojność; drudzy afektu pobożnością tknięci ku Świętemu PATRYARSZE BENEDYKTYNOWI, jego nad innych świątobliwą chęcią wynosić i podwyższyć zechcecie. Inni w sądach kochający sprzeczkę, raz tej, drugi owej stronie, swoje dacie kryskę; Inni bojaźliwego sumienia będąc, zupełnie wstrzymacie się od dania decyzji. Inni, których Bóg wysokim utalentował rozumem, wziąwszy na uwagę pomieniony Interes, roztrząśniecie go mocnie, abyście w objawieniu sprawiedliwego nie pobłądzili zdania; Inni zaś z drugich rozumieniem zgodzić się postanowicie. Czyńcie jednak według własnego mniemania sądy, mnie jednak widzi się, że nad Wasze pomyślenie to będzie, co opowiem, ogłoszę i zatwierdzę, że RÓWNY w ZASŁUGACH KSIĄŻĘCIU APOSTOŁÓW PIOTROWI, RÓWNY w NAGRODZIE WIECZNEJ, ŚWIĘTY PATRYARCHA BENEDYKT. Piotra i BENEDYKTA zawierający w sobie Osobę, Wielmożny Kanoniku Gnieźnieński, Opacie Lubiński, dzisiejszy Solenizancie, mówiącemu gdy pobłogosławisz, wszystkie moje słowa, na większą BOGA w Świętych swoich uwielbionego Pojdą chwałę na honor BENEDYKTA i sławę Synów Jego. Gdy Piotra, Świata Chrześcijańskiego Rządcę z BENEDYKTEM Patriarchą, pierwszym z Zachodnich Krajach Zakonnego pod Regułą życia Fundatorem, w porównanie (ile do zasług na Niebo należy) kładę; nie rozumiejcie Przezacni Słuchacze , abym miał przez ten mówienia sposób, ujmować władzy, umniejszyć powagi, ubliżać honoru, albo cokolwiek w najmniejszym punkcie przytłumiać Najwyższej Godności Chrystusowego Namiestnika. Twierdzę ja albowiem statecznie wyznaję wiernie, rzetelnie oświadczam, że nad Piotra Zwierzchność, nic na świecie wyższego, nad szczerą Jego w naśladowaniu Chrystusa wierność, nic doskonalszego, nad cierpliwość Ducha w opowiadaniu Wiary, nic żarliwszego nad cierpliwość w noszeniu prześladowania i podjęciu samej nawet śmierci Męczeńskiej, nic stateczniejszego; nad Jego wielkich zasług zacność, nic wyborniejszego, a przeto i nad chwałę w Niebie odziedziczoną, nic w dostojności nie znajduje się większego. Z tym wszystkim jednak sprawiedliwie mówić mogę, że Święty Patriarcha BENEDYKT, Syn prawdziwie posłuszny Piotra, pod Jego miłą władzą, pod przyjemnym rządem, pod niebieską nauką, tak wysoce postąpił, iż stawiwszy się temu w wielkich u świata i Nieba zasługach równy zrównał się z nim w nagrodzie wiecznej. (…)”
https://www.wbc.poznan.pl/dlibra/publication/38085/edition/55101/content
https://www.wbc.poznan.pl/dlibra/publication/38085/edition/55101/content
