Święto św. Benedykta z Nursji, opata i patrona Europy, przypada 11 lipca. Wtedy zwykle obchodzą imieniny ci, którzy noszą jego imię. Ustanowiono je na pamiątkę owianego legendami zdarzenia, jakim miało być przeniesienie w VII wieku szczątków św. Benedykta – oraz jego siostry, świętej Scholastyki! – z grobowca w zniszczonym klasztorze na Monte Cassino do frankońskiego opactwa Fleury nad Loarą. Nie jest to jednak jedyne liturgiczne wspomnienie Świętego.
Istnieje jeszcze inny obchód ku jego czci, w zakonach benedyktynów, cystersów i trapistów przeżywany jako ważna uroczystość. Ma miejsce 21 marca i jest właściwą pamiątką narodzin Benedykta dla nieba. Najprawdopodobniej tego dnia przypada rocznica jego śmierci. Dokładne ustalenie roku śmierci jest trudne – historycy wskazują na 547 jako najbardziej prawdopodobny. Benedykt zmarł w założonym przez siebie opactwie na Monte Cassino i został pochowany w grobowcu obok swojej siostry mniszki. Z czasem marcowe święto ustąpiło „popularnością” lipcowemu, a samo, niestety, zostało poniekąd zapomniane. Mnisi jednak nie mogą nie pamiętać.
