Pielgrzymi z Lubinia u Matki Bożej Pocieszenia w Górce Duchownej

23 sierpnia 2025

W sobotę 23 sierpnia 2025 r. grupa pielgrzymów z Lubinia wyruszyła w tradycyjnej pieszej pielgrzymce do Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Górce Duchownej. Trasa liczyła około 25 kilometrów i prowadziła przez malownicze wsie, lasy i pola. Pielgrzymce przewodniczył proboszcz o. Kornel Filipowski OSB.

Po wielogodzinnym marszu pielgrzymi dotarli do sanktuarium, gdzie zostali serdecznie przyjęci przez gospodarzy miejsca. Uroczystości rozpoczęły się o godzinie 17:00 nieszporami pod przewodnictwem o. Efrema Michalskiego OSB, przeora lubińskiego opactwa. Po Eucharystii rozpoczęła się adoracja i czuwanie modlitewne, prowadzone przez pielgrzymów.

Historia Górki Duchownej jest od wieków związana z opactwem w Lubiniu. Od XI wieku aż do pierwszej połowy XIX stulecia miejscowość ta należała do benedyktynów, dlatego dawniej nazywano ją Górką Lubińską lub Mniszą. Według tradycji w XII wieku miała się tu rozegrać bitwa, w której polegli liczni wojownicy. Ich szczątki złożono we wspólnej mogile na wzgórzu, a kilka lat później mnisi wystawili w tym miejscu kapliczkę.

Największym skarbem sanktuarium jest łaskami słynący obraz Matki Bożej Pocieszenia, znajdujący się w kościele co najmniej od 1410 roku. Według przekazu został on przywieziony przez benedyktynów z Lubinia w czasie zarazy. Już w XV i XVI wieku Górka Duchowna stała się znanym miejscem pielgrzymkowym. Wśród pątników byli m.in. św. Stanisław Kostka, sługa Boży Bernard z Wąbrzeźna OSB, a także bł. Edmund Bojanowski, który spędził tu ostatni rok swojego życia. Rozpoczynanie odpustu w sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia jest od stuleci tradycją klasztoru i parafii lubińskiej.

Maryjo, Matko Pocieszenia, módl się za nami!

WESPRZYJ NAS


Z reguły św. Benedykta

Niech bracia służą sobie wzajemnie a nikt nie uchyla się od posługi w kuchni, chyba żeby komuś przeszkodziła choroba lub jakieś bardzo ważne zajęcie, bo w ten sposób zyskuje się więcej zasług i miłości. Słabszym trzeba dać pomocników, aby nie spełniali tej pracy z przykrością. Zresztą wszyscy powinni mieć pomocników stosownie do liczebności wspólnoty i miejscowych warunków. Jeśli wspólnota jest większa, szafarz będzie zwolniony od posługi w kuchni; również ci, którzy, jak powiedzieliśmy, mają ważniejsze zajęcia. Pozostali powinni służyć sobie wzajemnie w duchu miłości. Ten, kto kończy tygodniową służbę, niech w sobotę zrobi porządek. Niech upierze ręczniki, którymi bracia wycierają sobie ręce i nogi. Nogi zaś niech umyją wszystkim i ten, kto służbę kończy, i ten kto ma ją rozpocząć. Naczynia, których używał, czyste i całe, kończący przekaże szafarzowi; szafarz zaś sam wręczy je zaczynającemu służbę, tak aby wiedział, co daje i co dostaje z powrotem.

 
PLAN DNIA
Dzień powszedni
6:00
Jutrznia
6:30
Medytacja, rozmyślanie
7:15
Msza święta
8:00
Śniadanie
9:00
Praca
12:15
Modlitwa południowa
12:30
Obiad
14:00
Praca
17:00
Nieszpory (sobota 15:15)
18:00
Kolacja
20:00
Kompleta
Niedziela
6:00
Jutrznia
6:30
Medytacja, rozmyślanie
8:00
Śniadanie
11:00
Msza Święta
13:00
Modlitwa południowa
13:15
Obiad
17:30
Nieszpory
20:15
Kompleta i Godzina czytań
MSZE ŚWIĘTE W OPACTWIE
Niedziela i uroczystości
8:00
 
11:00
Konwentualna
19:00
 

 

Poniedziałek - sobota
7:15
Konwentualna
18:00
(w poniedziałek zazwyczaj w kościele pw. św. Leonarda)

 

Polecamy

Używamy plików cookies

Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies. Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies.

199 0.038719892501831