Pracownia ceramicznaPracownia ceramiczna

W naszym opactwie znajduje się pracownia ceramiczna, w której pracuje jeden z naszych braci. Istnienie takiej pracowni nie powinno nikogo dziwić, gdyż św. ojciec nasz Benedykt w swojej regule nie tylko nakazał braciom pracować fizycznie, ale wręcz polecił, aby w obrębie murów klasztornych znajdował się ogród czy rożne warsztaty. Rozdział 57 jego reguły traktuje właśnie o rzemieślnikach, który powinni z całą pokorą uprawiać swoją sztukę, gdy im opat na to zezwoli.

Ceramika jest najstarszą z dziedzin sztuki użytkowej, gdyż jak dowodzą najnowsze odkrycia naukowców, nim ludzie rozpoczęli uprawiać rolę i hodować zwierzęta lepili już garnki. Z wykopanej gliny rozpoczęli wylepiać zarówno przedmioty służące w codzienny użytku, jak i artystyczne.

W naszej pracowni wytwarzane są z gliny między innymi krzyże, misy, patery, podstawki do kadzidła, świeczniki, wisiorki oraz inne przedmioty. Wszystko powstaje ręcznie, bez użycia koła garncarskiego, metodą wygniatania czy wałeczkowania, lepienia z plastra gliny albo z bryły, a każde dzieło w dużej mierze jest niepowtarzalne. Wielką rolę odgrywa inwencja i wyobraźnia autora, który dopiero uczy się tego rękodzieła.

Z zakupionej gliny po odpowiednim uformowane i dokładnym wysuszeniu wyroby gotowe są do pierwszego wypału. Następuje on w 900 stopniach, w których dochodzi do zawiązania struktury. Kolejnym etapem jest nałożenie szkliwa, które wypalone w drugim wypale w powyżej 1000 stopni nadaje kolor przedmiotowi. Niekiedy potrzebny jest i trzeci wypał ze względu na właściwości szkliwa. Tak więc pokrótce przedstawia się proces powstawania wyrobów ceramicznych.

Lubińska ceramika dostępna jest do nabycia na naszej furcie klasztornej.