Ikony świętych Marcina i Marii Magdaleny

31 marca 2022

Ikony przedstawiające świętych posługują się swoim własnym językiem, który pozwala obrazowi przekazać dodatkową treść. Przyglądając się ikonie warto więc dowiedzieć się czegoś więcej o świętym, którego ikona przedstawia, by zwrócić uwagę na jakie elementy chciał zwrócić uwagę autor. W naszej pracowni w ciągu ostatnich 9 miesięcy powstawały dwie ikony zamówione do jednego domu, były więc zaprojektowane w podobnym ułożeniu i kolorystyce.

Święta Maria Magdalena została przedstawiona z krzyżem w prawej ręce, jako ta, która jedna z nielicznych wytrwała do końca przy Mistrzu w czasie ukrzyżowania, a następnie głosiła zmartwychwstanie Pana apostołom. Trzymane w lewej ręce flakon z olejem i chusta nawiązują do ewangelicznej sceny, kiedy udała się do grobu by namaścić ciało Jezusa. Czerwony kolor szat wyraża jej wielką miłość, która ukochała. Podążała za Mistrzem, odkąd wypędził z niej siedem złych duchów. Siedem, a więc bardzo dużo. Znalazła się więc w sytuacji niewiasty, której wiele odpuszczono i dlatego wielkim ogniem ukochała. I choć bibliści wykazują, że to inna Maria swoimi włosami otarła Jezusowi stopy, to jednak aby pokazać kumulację miłości w Marii Magdalenie często przedstawia się ją w ikonach z rozpuszczonymi włosami (co w ikonie jest rzadkością, gdyż niewiasty najczęściej mają na nich włosy zakryte czepcem). Spod czerwonego płaszcza, wystaje fragment niebieskich szaty, której kolorystyka wskazuje na głębokie życie duchowe świętej. Bogate zdobienie pod szyją wskazuje na bogactwo cnót, ale także wydzielenie dla Jezusa ze swoich rodzinnych dóbr Magdalii środków materialnych wspierających Jego działalność (por. Łk 9,1-3).

Święty Marcin swoje świadome życie z Chrystusem rozpoczął jako żołnierz, kiedy to podzielił się z biednym odcinając mieczem część swojego płaszcza. Do zakończenia swojej obowiązkowej 25-letniej ćwiczył się w pokorze i zdobywał cnoty. Gdy dobiegł końca czas kontraktu chciał opuścić armię, jednak w obliczu zbliżającej się bitwy został oskarżony o tchórzostwo. Postanowił zatem wyruszyć na nią jako rycerz Chrystusa, nie z mieczem ale z krzyżem w ręce. Gdy nazajutrz obca armia wysłała pokojowe poselstwo uznano to jako znak z nieba i pozwolono św. Marcinowi opuścić wojsko. Powyższe wydarzenia wpłynęły na sposób przedstawiania świętego w ikonie: w wybrakowanym płaszczu koloru czerwonego (bo od wydarzenia z płaszczem rozpłynął ogień miłości bliźniego, którym okazał się sam Chrystus), w ozdobnej złotymi asystkami i klejnotami zbroi (bogactwo zasług dobrych uczynków), niebieskiej szacie spodniej (głębia życia duchowego), z krzyżem zamiast miecza w ręce. Bujne włosy i młoda twarz bez zarostu w przedstawieniu postaci wskazują na niewinność, prostotę i gorliwość wprowadzania wiary w czyn.

WESPRZYJ NAS


Z reguły św. Benedykta

Wszystkich przychodzących do klasztoru gości należy przyjmować jak Chrystusa, gdyż On sam powie: Gościem byłem i przyjęliście mnie (Mt 25,35). Wszystkim trzeba też okazywać należny szacunek, a zwłaszcza zaś braciom w wierze (Ga 6,16) oraz pielgrzymom. A zatem, skoro tylko zawiadomią o przybyciu gościa, przełożony i bracia wyjdą mu na spotkanie z całą usłużnością miłości. Najpierw niech się wspólnie pomodlą, później zaś powitają w pokoju. Tego pocałunku pokoju powinno się udzielać dopiero po modlitwie, a nigdy bez niej, a to ze względu na złudzenia pochodzące od diabła. A tak przy powitaniu, jak i przy pożegnaniu gości, należy ich pozdrawiać z wielką pokorą, schylając głowę lub padając przed nimi na ziemię. W ten sposób bowiem oddajemy cześć Chrystusowi, którego przyjmujemy w ich osobach. Po powitaniu wypada zaprowadzić gości na modlitwę, potem zaś razem z nimi usiądzie sam przełożony lub ten, komu on to zadanie zleci. Trzeba przeczytać gościom ku ich zbudowaniu coś z Prawa Bożego, a później okazywać im życzliwość na każdym kroku. Ze względu na gościa przełożony może post naruszyć, chyba że jest to dzień szczególnego postu, którego nie godzi się łamać. Bracia jednak niechaj nadal zachowują zwykłe posty. Z największą troskliwością należy przyjmować ubogich i pielgrzymów, ponieważ w nich to przede wszystkim przyjmujemy Chrystusa. Ludziom bogatym sama ich pozycja zapewnia zawsze szacunek.

 
PLAN DNIA
Dzień powszedni
6:00
Jutrznia
6:30
Medytacja, rozmyślanie
7:15
Msza święta
8:00
Śniadanie
9:00
Praca
12:15
Modlitwa południowa
12:30
Obiad
14:00
Praca
17:00
Nieszpory (sobota 15:00)
18:00
Kolacja
20:00
Kompleta
Niedziela
6:00
Jutrznia
6:30
Medytacja, rozmyślanie
8:00
Śniadanie
11:30
Msza Święta
13:00
Modlitwa południowa
13:15
Obiad
17:30
Nieszpory
20:00
Kompleta i Godzina czytań
MSZE ŚWIĘTE W OPACTWIE
Niedziela i uroczystości
7:30
 
9:30
 
11:30
Konwentualna
19:00
 

 

Poniedziałek - sobota
7:15
Konwentualna
18:00
(w poniedziałek w kościele pw. św. Leonarda)

 

W święta zniesione
7:30
Konwentualna
10:00
 
18:00

Polecamy

Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
207 0.099458932876587